Tijd voor verandering!

Door Cees Rootjes op 1 januari 2018

Ook in 2017 is het aantal mensen dat onder bewind komt te staan gestegen en neemt de schuldenproblematiek nog steeds toe.

Schulden ontstaan niet alleen door het domweg te veel uitgeven van geld, maar ook door verlies van werk, laaggeletterdheid, het zijn van digibeet en de ingewikkelde regelgeving bij de overheid, waarvan de meeste regels op basis van wantrouwen zijn vastgesteld.

Ruim 700.000 huishoudens in Nederland leven in armoede. Voorts groeit 1 op de 8 kinderen op in armoede. Voor deze kinderen heeft Den Haag geld beschikbaar gesteld aan gemeenten om deze kinderen kansrijker te laten opgroeien. Uit een onderzoek van Nieuwsuur blijkt dat er een fors aantal gemeenten zijn die deze gelden niet besteden aan kinderen in armoede maar gewoon in de algemene middelen laat vloeien.

Een van de bekendste voorbeelden van armoede is het bestaan van voedselbanken in Nederland. De 167 voedselbanken delen wekelijks 38.500 voedselpakketten uit en ruim 135.000 personen zijn afhankelijk van de voedselbank.

De in 2012 geproclameerde zelfredzaamheid, “marktwerking” onder de burgers, is aan bovengenoemde doelgroep vaak niet besteed. In augustus van dit jaar constateerde de voormalig Staatssecretaris van Sociale Zaken, mw. Jette Klijnsma, dat met de economische vooruitgang de armoede afneemt. Het CBS kijkt alleen naar het besteedbaar inkomen. Dat mensen met schulden vaak een zeer fors deel van hun besteedbaar inkomen afdragen aan een deurwaarder, waardoor ze in een armoedeval terecht komen, komt in die cijfers niet tot uitdrukking. Maar dan zijn er óók nog mensen van wie er helemaal geen cijfers zijn. Deurwaarders noemen ze liefkozend ‘noorderzonnetjes.’ Ambtenaren noemen hen ‘VOW’ers’ (‘vertrokken onbekend waarheen’). Politici houden het op “fraudeurs en criminelen” Dit zijn de mensen die op de vlucht slaan voor hun schulden. Ze belanden op campings en de daklozenopvang. In die situatie kun je spreken van de ernstigste vorm van armoede die ons land kent. Wie te boek staat als VOW’er verliest al zijn rechten in Nederland. Je kunt niet meer stemmen, niet naar een huisarts, geen uitkering aanvragen en ga zo maar door. Voordeel: de Belastingdienst, het CJIB en de deurwaarder hebben geen idee waar je bent. Maar mochten schuldeisers de persoon in kwestie onverhoopt toch vinden, dan is het probleem groter dan eerst, want voor VOW’ers geldt er geen beslagvrije voet. Alles wat deurwaarders aan inkomen kunnen vinden, mogen ze in beslag nemen.

Hier ligt naar mijn mening een taak voor de overheid, maar ja zolang de politiek met de rug naar de burger toe staat en eigenlijk geen idee heeft wat er zich in de samenleving op dit gebied afspeelt mogen we niet te veel verwachten. Het nieuwe regeerakkoord biedt wat dat betreft ook niet veel hoop.

Hier ligt een belangrijke taak voor de PvdA naar mijn mening. Ik zal de komende jaren mij inzetten om voor de geschetste problematiek aandacht te vragen.

Cees Rootjes

Cees Rootjes

Ik ben geboren op 6 maart 1953 te Heiloo en al mijn hele leven woonachtig in Heiloo. Sinds 2002 ben ik lid van de Partij van de Arbeid en heb binnen de partij al verschillende functies uitgeoefend, t.w. van 2003 t/m 2006 voorzitter van de afdeling, van 2006 t/m 2015 fractievoorzitter in de gemeenteraad van Heiloo

Meer over Cees Rootjes